jump to navigation

2008

Vakantie 2008:

Met de vakantie hebben wij 2 weken in een heerlijke droom geleefd en zijn wij een rondje Flevoland gegaan. In het kort hebben wij de jachthavens aangedaan van Spakenburg, Muiderzand, via het Markermeer naar Lelystad, Enkhuizen en via het IJsselmeer naar Ketelhaven om tenslotte na een overnachting in de haven van de Roggebotsluis weer terug te keren in Harderwijk/Zeewolde.

vakantie 2008

Dagboek – journaal vakantie 2008. Nadat Paul de sleutels van zijn huis heeft gekregen op vrijdag 18 juli (feessie) hebben we een week heel hard gewerkt.

Vrijdag 25 juli Veel zon en wind uit het Oosten, kracht 3 bft. ——————————————————

Ben ik met Jan (mijn broer) wezen varen. Hij had de naam van de boot klaar en het zag er mooi (en groot) uit. Zoals wij het hadden opgegeven zouden we Dragonfly II met een lengte van ongeveer 2 meter lang en 10 centimeter hoog krijgen. Hij had het eea aangepast gelukkig. In Tholen lag ook een Etap en hij had bijvoorbeeld op de spiegel gekeken hoeveel ruimte er vrij was. Wij kwamen bij het 3 eilandje van Oude pol vast te zitten in de waterplanten. De motor liep steeds rottige al in de morgen maar hij heeft ons er redelijk uit getrokken. Ook tussen de eiland van Hoop Huizen en Oude Pol, daar waar je een stukje naar de vaargeul gaat, stikt het van de waterplanten.  Was een erg gezellige dag. De motor was 2e afgeslagen en ook in de haven bij terugkomst. Ik ben toch bang dat het afgelopen is met het motortje. Het laatste stukje naar de box maar zeilend gedaan. Door het vastlopen enz. zijn wij er niet toe gekomen om de naam te plakken. Jan heeft uitvoerige instructies gegeven hoe ik het moet doen.

Zaterdag en zondag waren dagen om alles klaar te maken voor de vakantie. Morgen gaat de wereldreis beginnen. In het weekend nog genieten van heet en lekker zwemweer.

Maandag 28 juli. 30 graden en geen wolkje aan de lucht. Wind 3bft. ————————————————————

Lekker gaan zeilen en wij blijven eerst maar in de buurt.

De motor is ons grootste probleem hij doet het nog niet goed en slaat weer af. Ook is het geluid steeds rotter. We gaan toch zeilen komen tot Hoop Huizen. Daar gaan we even voor anker en hebben crisisoverleg. Op de weg naar huis begint het te onweren en valt de wind weg. iedereen is al snel van het water af maar bij ons wil het nog niet lukken. De motor was al 2x afgeslagen maar toch maar weer oongezet om hggte te krijgen bij de Kluut. Hij maakt hele gekke geluiden maar blijft met enig kunst en vliegwerk aan de praat. Zelfs tot in de haven. Besloten wordt om morgen met de motor naar Bonestro te gaan om te horen wat hij ervan vind. Het zal een vakantie op het Veluwemeer worden want geld voor een andere is er niet.  In de avond draai ik (onder waterinspectie met duikbril op) aan de schroef en hoor als ik met de hand de schroef draai, een tikken geluid. Zou dat het misschien zijn? Ook het wier heb ik weer weggehaald. Het tikken bij de schroef geeft mij weer hoop. Misschien dat die p%$#rt!@#sr.. van een monteur het zaakje niet goed gemonteerd heeft met al zijn haast. We zullen wel zien. We hebben het weer mee want het zal wel een hittegolf worden.

Dinsdag 29 juli.  Heet weer.——————

I Love Bonestro! Het was een kwestie van 3 minuten. De motor in de bak, starten, vinger op de professorischebunuitlaatgardenaaansluiting en hij liep als een zonnetje. Bonestro zelf kwam er ook bij en pakte een messing plug. Hij deed er wat kit en en draaide het in de bunuitlaat. Zo zei hij, “even een paar uurtjes drogen en hij kan weer. Het motortje draait trouwens als een zonnetje. Niet mis mee.” Koste mij wel 3,50 euro. Ik heb maar 15 euro afgerekent want die jongens lusten wel een pilsje en ik ben daar nu vast klant. Ik kon ze wel kussen. Verder die dag al lekker aan het relaxen geweest en uitgevonden hoe de pluggen voor de marifoon werkten. Dus nu zonder solderen gemonteerd. Het testen moest echter nog wachten want niemand antwoordde. Vooral de motor netjes ingebouwd. Ook twee tayrapjes aan de gashandel aan de binnenkant gedaan zodat deze niet meer “uit de kom kon schieten”. In de avonduren zijn Wil en ik lekker wezen tuffen op het motortje helemaal naar de Lorentshaven en weer terug. Njente problemos. Dus de vakantie kan doorgaan. Besloten om de volgende dag maar meteen te vertrekken want het weer zou gunstig zijn en volgens onze backofficemedewerker John kregen wij oostenwind dus wind in de rug richting het grote water oftewel het Markermeer.

Voor die dit leest: Bonestro is de beste buitenboordmotordealer in het midden van het land!

Woensdag 30 juli.  Windkracht 3 bft Oost. Heet weer. Water opgetopt en 20 ltr benzine. Bij de sluis en bij binnenkomst Spakenburg gemotort. ——————————————————————————————————–

Het grote avontuur kon beginnen. Tenminste tot de havenmonding want bij een werkschuit werd aangemeerd en vakkundig de mast gestreken. Op vakantie zonder windex die al een paar maanden in de kast lag kon niet. Dus heel gedisciplineerd de mast gestreken en de windex erop gezet. Meteen maar de mast opgemeten met een rolmaat. Antenne was 1m, mast was 8,1m en de afstand mastvoet naar de waterlijk was ong. 1,2m. Zo nu wisten we zeker wat de doorvaarthoogte bij de bruggen moest zijn. Mast weer omhoog en klaar was Martin. De haven uit en na een tijdje stuurboord uit over het aquaduct richting het grote water. Bij Harderwijk riep een schip via kan 10 of er nog verkeer de haven uit kwam. Ik heb dat schip later opgeroepen. Hij heefgt mij wel verstaan want hij vroeg of ik de haven van Harderwijk uitkwam. Ik vertelde toen dat het een test was   en zei hij niets meer terug. Maar de marifoon werkte. Eigenlijk hadden we al behoorlijk wat benzine verbruikt maar met 20 liter bij ons moest het lukken dachten we. Na het aquaduct kwam het wolderwijd maar daarna begon het grote onbekende……. Langs Horst en Nulde waar wij alleen maar via de snelweg waren geweest nu over het water. Bij Nijkerk was voor Wil haar eerste sluis. Er was net geschut dus moesten we wachten. Het was erg gezellig daar. Wat lijntjes aangepakt en toen ging de sluis open. Samen met wat jachten, zeeverkenners op doorreis en een treintje met iets van een zeilkamp gingen de zeilers als laatste. Dit kwam omdat er ook een brug was die open moest. In de sluis was de stemming erg gezellig, maar het verval was maar 10 cm ofzo dus van een sluis kon je haast niet spreken. Achter ons lag een ander soortgelijk jachtje maar die man was alleen dus ik nam onze achterkant en zijn voorkant voor mijn rekening. Wil weerde zich heel dapper en deed in haar etapje (we hebben geen eentje) de hele voorkant. De sluisdeuren gingen open en iedereen voer uit. Wij moesten nog even wachten want de brug ging nog omhoog. Tja dat krijg je met die zeiljachten he? Terwijl wij de sluis verlieten heb ik toch wel even aan Wil verteld dat ik vreselijk trots op haar was omdat zj zich kranig geweerd had. Op naar de eerste buitenaardse haven voor ons: Spakenburg. Langs naaktstranden en door nauwe vaargeulen kwamen wij langs de Eemhof aan bij het plaatsje. Omdat de gemeentehaven erg nauw was en erg vol, zijn wij meteen naar de jachthaven Nieuwboer gegaan. Op de motor naar binnen, netjes afgemeerd bij de meldsteiger en op het knopje van de intercom gedrukt. Na een tijdje wachten het 06 nummer getoetst en kregen wij van de aardige havenmeester te horen dat wij op E28 konden liggen. Weer ons snorremotortje aangezet en rustig de haven ingevaren opzoek naar E28. Het bleek een plekje te zijn tegen de wal dus leek ons leuk. Ik netjes het schip ingedraaid en Wil op de wal laten springen. Het plaatsje was wel erg krap maar dat leek mij wel lekker. Helaas was het zo krap dat alleen onze kop in de box kon en verder kwamen wij niet. Dus niet met ons krachtige motortje maar ook niet met alle superkrachten van Wil. Bleek dat wij qua breedte en lengte er wel inkonden, maar met de diepgang van 1,3m was geen rekening gehouden. Dus wij met de gsm de havenmeester hiervan op de hoogte gebracht die meteen op zijn fiets sprong om ons vastgelopen jacht te hulp te komen. Albert was zijn naam en hij was heel vriendelijk. Snel had hij de situatie geanalyseerd en stuurde hij een speedboot weg naar een andere plaats zodat wij een andere plaats konden gebruiken. Keurig lagen wij in een 7 meter box in een prachtige Marina. Verleden jaar was er iemand overleden op een jachtje terwijl zij de haven van Tiel verlieten. Ik heb hier bij de afwikkeling aan meegewerkt. De vrouw kwam uit Spakenburg. De havenmeester Albert kende haar ook en kon mij vertellen dat het goed ging met haar. Zij hield zich groot maar had veel verdriet. Zij had nog steeds dezelfde boot en die lag in de haven. Albert zou haar de groeten doen als hij haar weer zou zien. Toen wij bij Albert keurig betaald hadden en kregen wij een code zodat wij naar de wc konden. Spakenburgers gebruikten de douches ook als zij naar het strand waren geweest. Op vertoon van het bonnetje zouden wij prachtige geschenken krijgen bij de watersportshop. In ieder geval was iedereen daar aardig en hebben wij in de avond een ommetje gemaakt en een ijsje en een heeeeeel koud pilsje bij het cafetaria genuttigd. Na deze spannende dag waarop ons wereldavontuur begon zijn wij als een blok in slaap gevallen.  Nou ja na een tijdje ……………………….

Donderdag 31 juli. Heet, windkracht 2-3 bft oost. ——————————

Snel het dorp in en genoten van het mooie haventje met allemaal oude platbodems en een botterwerf. Wil kende het allemaal al omdat zij natuurlijk vroeger bij “buurvrouw Spakenburg” was geweest die daar ook in de buurt had gewoont. Bij de buurtsuper lekkere spullen en fruit gekocht en snel terug gelopen. De motor laten zoemen en de haven uitgevaren. Buiten de haven de zeilen gehesen en dit keer met spinnaker. Dat moest wel omdat er eigenlijk geen wind stond. We hebben ook hele stukken gemotert.

Er was nog een veel groter schip dat een genaker ophad. Verder voer er een heel stuk voor ons een platbodem onder zeil. Het ging allemaal behoorlijk gelijk op voorzover je dat kunt zeggen want heel vaak ging de wind helemaal liggen. Via het Eemmeer een Gooimeer en natuurlijk voor Wil de eerste brug waar zij onderdoorging! De stichtse brug.

Volgens de kaart was deze brug 12,7 m gemeten bij NAP dus aangezien het zomerpeil van het Markermeer NAP – 20 was moest de doorvaarthoogte on. 12,9 m zijn. Volgens onze voorbereidende metingen moesten wij voor ons jacht een doorvaarhoogte hebben van 10,30 m. Dus 2,6m hadden wij over. Bij de brug aangekomen zagen wij aan de markeringen dat wij zelfs 13,5m hadden. Toch vond Wil het spannend en volgens haar klopte die berekeningen niet en hadden wij bij de doorvaart maar enkele centimeters over. Van onze windex, die wij veel gezien hebben die dag, hebben wij ook veel genot gehad. Op weg naar de Hollandse brug, op het Gooimeer bij Huizen en Almere begon zich een aardige competitie af te spelen tussen de 2 spinakerende zeilschepen met het platbodem. Wij waren ingelopen op het grote schip en beiden naderden wij het platbodem.

Op het Gooimeer kwam er wind en konden wij zelfs de genua zetten. Met drie zeilen vlogen wij zowat de andere schepen voorbij. Met Wil de hele dag achter het roer kon het ook niet anders dan dat wij ls eerste de Hollandse brug onderdoor voeren. Het echtpaar op het grote schip hadden ook al te kennen gegeven dat zij hadden genoten van onze onderlinge wedstrijdje. Zij zouden naar Pampus gaan en het stel met het platbodem zou doorvaren naar Durgerdam.

Wij haakten echter af en liepen de Marina van Muiderzand binnen. Het was hier zeer luxe en het bleek dat hier wel heeeeeeeel veel heeeeeeeeel grote schepen lagen en het merendeel zeilschepen. Ook waren er veel faciliteiten maar vooral was er een winkel van George Kniest! Dat was dezelfde als in Oosterbeek waar wij in het voorjaar veel van onze spullen hadden gehaald, maar vooral dat wij daar ons anker waren vergeten.

In de avonduren lekker gewandeld maar ook gezien dat de volgende dag windkracht 6 zou staan, dus voor ons te hard. Dus maar voor 2 dagen geboekt. Voordat wij de marina invoeren had ik nog op kan 31 contact gezocht, maar dat lukte niet. Er werd niet geantwoord. Bij de havenmeester werd verteld dat er altijd uitgeluisterd werd. Dus ….? Lekker op het prive strandje wezen zwemmen. Bij de marina staan drie grote flats. Wij waren het er over eens dat het penthoude wel iets voor ons zou zijn.

Vrijdag 1 augustus. warm, windkracht 5-6 west. ———————————

Het zag er mooi uit. Het eiland Pampus en in de verte Amsterdam. Maar de wind was veel te sterk. Dus maar naar Kniest. Daar hadden ze een mooie aanbieding blauwe landvasten die heel zacht voor de handen waren en ook bleven drijven in het water. Omdat Wil geklaagd had dat de landvasten zo stug waren en zo ruw voor haar handen heb ik mijn hand over het hart gestreken en 2 gekocht. Thuis gekomen was het natuurlijk weer dat het niet nodig was enz….. Hi!. Ook 2 pluggen voor de marifoon gekocht en ditmaal de juiste voor de 6mm coax die ik had. Blijkt dat je dus geen soldeerbout nodig had. Ook nog een derde gehaald en geprobeerd. Volgens de havenmeesters in de Marina kwam ik gestoord over. Dus weet nog steeds niet of de marifoon goed is of niet.

Bij Kniest stond een jonge man die ook in Oosterbeek had gewerkt die dag dat wij er waren geweest. Hij wist er nog van dat iemand een anker vergeten was bij de kassa en zei dat men daar nog lang over had gelachen. Wie vergeet nou een anker!

Zaterdag 2 augustus. 24 graden, windkracht 4-5 Zuid. Water getankt. Op 20 liter na was de watertank leeg.

10 ltr benzine bijgevuld alles was nu vol! ————————————————-

We gaan verder met onze wereldreis! Het viel wel mee de wind en met 3 bft verlieten wij de haven richting Pampus. Pfff het was wat tussen die grote zeilschepen. Omdat Dik had gezegd dat het wel een heel lange afstand was om te zeilen zijn wij bij de IJM15 al richting het paard van Marken gegaan. Zo noemt men de vuurtoren van Marken omdat deze in de verte op een paard zou lijken. Al snel bleek dat de wind aantrok tot 4 a 5 maar dan wel precies in de kont. Dus de golven werden steeds hoger en de wind was heel wispelturig. Zo erg dat plotseling bij een windverandering het schip ging gijpen. Wil kon niet op tijd wegduiken en kreeg de giek tegen haar hoofd. Dit laatste vertelde ze pas later. Na veel flesjes water over haar hoofd te hebben gedaan om een opkomende paarse buil zo klein mogelijk te houden. Gelukkig bleef het bij die buil. Zo waren we meteen weer bij de les. Ik heb toen een kruisende koers voor de wind gevaren. Wij zijn opgestoken naar Uitdam om zodoende een slag onder het paard van Marken te kunnen maken.

Dit ging veel beter en lag de boot ook veel stabieler. Links en rechts kwamen de 12 tot 15 meter zeiljachten voorbij. Maar met ons dappere Etapje van 6,6 m ging het ook lekker. Vlak voordat wij moesten gijpen om de slag naar Lelystad te maken hadden wij de genua ingerold. Het ging op het stampende schip niet zo makkelijk voor Wil om telkens de spinakerboom aan de fok te maken om zodoende daar bak mee te varen. De zwemvesten waren gelukkig al aan en zelfs onze thermo surfhempjes hadden wij al aan. Omdat naar mijn mening de situatie voor Wil op het dek met de spinnakerboom te gevaarlijk werd besloot ik om de genua op te rollen en de boom maar binnen neer te leggen en die te laten voorwat het was. Dan maar iets minder stabiel varen. Toen Wil weer veilig in de kuip zat kon zij de genua weer uitdoen. Zij trok aan de fokkeschoot waardoor de fok naar buiten ging en gepakt werd door de wind. Op dat moment werd het oprolkoord van de fok echter ingerold. Doordat de fok gepakt werd door de wind ging dit nogal hard. Alle lijnen hadden wij binnen in de kajuit gegooid om zo min mogelijk last daarvan te hebben. Plotseling echter zag ik Simba vanuit de kajuit omhoog schieten met het einde van het oprolkoord om zijn nek. Simba was natuurlijk lekker op de lijnen gaan liggen binnen. Hij had echter dat oprolkoord om zijn nek en doordat die met kracht ingerold werd door de wind in de fok, werd hij gelanceerd. Ik liet het rol voor wat het was en pakte Sima en de lijn. Wil wist niet wat er gebeurde maar nam meteen het roer over. Ik snel de nek van Simba vrijgemaakt maar die werd boos op mij omdat hij niet besefte wat er gebeurde. In ieder geval was het gevaar geweken en konden wij bijkomen.

De gijp met die wind was te riskant dus het werd een overstag. Het liep goed om halve winds te varen en alles verliep weer gladjes.

Het was leuk om langs het Paard van Marken te varen. Wel voldoende ruimte overgelaten zoals ook gezegd werd in de verhalen. Eigenlijk was het Paard al vrij snel vanaf Pampus te zien. Dus veel foto’s gemaakt door Wil. We liepen nu met een hoogst gemeten snelheid van 11,8 km/u! Natuurlijk werd op de pc genavigeerd omdat wij ook geen kompas hadden. Volgens het log hebben wij 35 Km gevaren met een gemiddelde snelheid van 7 Km/u. Dus 5 uurtjes! Vanaf Marken was de toren van Lelystad al te zien. Eerst waren wij nog niet zeker of die toren van Lelystad of Enkhuizen zou zijn. Later moesten wij toch nog iets oploeven omdat wij eerst de bossen bij het Oostvaardersdiep hadden aangehouden. Toen wij ons netjes hadden afgemeerd aan de meldsteiger van Lelystad haven zagen wij dat je qua lengte een kaaart kon kiezen waarop een boxnr stond. Wij hadden E28 getrokken. Het was de kleinste box die men had. Maar goed dat wij net nieuwe landvasten van 10 m hadden gekocht. Toen het voorschip bij de steiger lag moesten wij nog een stuk terug op de motor om achterlijnen vast te maken. Wij lagen tussen zeilschepen van 44ft oftewel 14,5 m met onze dappere 6,6 m Etap. Na ons bij de havenmeester te hebben gemeld konden wij ook gebruik maken van internet (hotspot) en stroom voor 11 euro per dag. Leuk was dat bij het binnenlopen van de haven er een schip voor ons voer waarop Wil meteen onze buurtjes uit Tiel herkenden. Bleek dat de buurman samen met zijn zoons een dagje waren wezen zeilen met een collega van hem. Wat heet toeval. Men kwam even snel naar de boot kijken. Ik heb meteen John gebeld. Hem verteld dat ik klachten had gekregen dat er wild gefeest werd aan het zwembad thuis. Hij geloofde het allemaal wel totdat hij Carlos de buurman aan de lijn kreeg. Hij snapte er niets meer van. Hoe kon Carlos nou bij ons zijn…..Morgen weer verder.

Zondag 3 augustus.  22 graden en wind 5-6 bft. ——————————–

In eerste instantie zouden wij die ochtend naar Enkhuizen vertrekken met dezelfde wind als de dag ervoor. Maar de wind werd kracht 6 en dat was teveel. Dus werd een wandelingetje ingelast naar de Batavia die maar 3 km verderop zou liggen. 5 uur later waren wij weer terug! Het was erg gezellig om langs de dijk te wandelen waar wij aankwamen in de pas geopende haven. Het zag er allemaal luxe uit. Zelfs de ark van noach lag er. Na een praatje gemaakt te hebben in de haven met een echtpaar dat daar met hun zeilschip lag zijn wij verder gelopen naar de Batavia en Bataviastad. Lekker pannekoeken gegeten en de terugweg aangevangen. Hierbij ook nog even Tagrijn Emma bekeken maar hier waren de landvasten van Kniest per stuk wel 2 euro duurder. Dus ik had al 8 euro verdient. Terug aan boord toch eerst maar even geluisterd of er geen lek was. Echt wakker is Wil niet geworden die dag. Bij mij scheelde het ook niet veel. Ik heb in de middag nog wel bootjes gekeken. Tsjonge wat mooi allemaal. Plotseling zag ik een vaantje van het zeilersforum. Dus snel de camera gehaald en terwijl ik aan het fotograveren was kwam er een vrouw aanlopen die mij vreemd aankeek. Wat moet die vent nou foto’s maken van onze boot? Tot ik vertelde dat ik de vlag van het forum had gezien en nu een foto had gemaakt. Toens snapte zij alles en vond het leuk. Bleek zelfs dat dit de vrouw van Dennis oftewel zeilersforumforumlid Delphi was uit Tiel. Das dus weer behoorlijk toeval. Lekker bijgekletst met haar en Dennis waaronder ook het verhaal gehoord van de meeting die daarvoor in de Trintelhaven was geweest. In de nacht een behoorlijke storm over de haven.

Maandag 4 augustus. 18 graden en windkracht 6 West. Stroom gelegen —————————————

Wij zagen de bui al hangen en het werd waar. Nog een dag blijven hangen. Ook Dennis bleef binnen. De havenmeester verteld dat hij niet van ons af kwam en verder dus klusjes gedaan. Met de overgebleven netjes zakken gemaakt voor de lijnen en wel in rood cq groen. In de morgen even langs Dennis gelopen en op 77 marifoon even getest. Ik kwam luid en duidelijk over zei hij.  Er zat zeker 300 meter tussen dus van die afstand was ik zeker te horen. Verder een wandelingetje gemaakt en naar AH geweest voor boodschappen. Was gezellig aan boord met Wil en Simbaatje. Een wandeling naar de plaatselijke AH gedaan en allemaal lekkere maar voedingswaarde inhoudend noodzakelijk dingen gekocht zoals Bosch Bollen. In de avond zag ik Dennis weer. Nu vertelde hij echter dat ik heeeeeeel zacht te horen was. Dus toch niet goed. Pfffff had ik overdag mooi eraan kunnen werken. Nu morgen nog maar even voor het vertrek.

Dinsdag 5 augustus. 24 graden en windkracht 0-5 bft. —————————————

Eindelijk is de storm gezakt. In de nacht ging het nog tekeer als een gek maar in de ochtend viel het wel mee. Dennis vertrok ook en nadat ik de pluggen van de marifoon opnieuw had gemonteerd een test gedaan. Centraal meldpunt IJsselmeer opgeroepen voor een test en die vertelde mij dat ik luid en duidelijk doorkwam. Nou een betere start kon ik mij niet wensen, mijn marifoon werkte goed. Dus volle goede moed de haven uit richting Enkhuizen. Een snorrend motortje, een knappe vrouw en een leuke boot dus wat kan je je nog meer wensen dacht ik zo.

Daar was ik snel achter. Een beetje wind…… Er stond echt niets… Dus een uurtje gemotort door Wil en ik moest even liggen om naar het lek te luisteren. Daarna het anker laten vallen en lekker wezen zwemmen en eten. Het leek wel vakantie. Hierna ging wil even het lek luisteren. En ja hoor: er kwam wind! Dus zeilen hijsen en gaan met die banaan! De wind bleef maar aanwakkeren en voor wij het wisten was het weer kracht 4/5 bft. Nu konden we mooi halve winds varen dus geen punt. We voeren op het kompas van 2,50 euro van Ramon en we kwamen inderdaad richting Enkhuizen. MAAR bij de aanloop van Enkhuizen moest een kardinaalston Zuid liggen die het begin van een ondiepte aangaf. Dus wat zagen wij: geen kardinaalsboei. De pc aangezet om te zien waar we precies waren en ja hoor we moesten nog oploeven om langs die boei, die we niet zagen, te gaan. Met de pc aan ging het beter en kregen we hem toch te zien. Het was geen echte kardinaalston maar een staakje met 2 driehoekjes en geel-zwart gekleurd. Het duurde wel ong. 45 minuten extra om het te ronden in de weer want we moesten flink hoogte varen hetgeen niet meeviel. Maar uiteindelijk konden we afvallen en de haven van Enkhuizen aanvaren om bij de invaart van het naviduct te komen. Het liep goed en binnen no time waren we bij de invaart. Het is bijzonder omdat de in- en uitvaart gescheiden worden gehouden. In principe is het een sluis maar het water krijgt niet de tijd om te zakken of te stijgen en de andere deur gaat alweer open! Ik was normaal wel een meter of 6 verval gewent. Het was een leuke ervaringen en daarna voeren we in de drukke haven van Enkhuizen.

Wij hadden gekozen voor de compagnieshaven en niet voor een haven in de stad waarbij we eerst sluizen moesten doorvaren. Dit was onze eerste zeer drukke toeristische haven. Sommige lagen wel 4 dik. Wij werden aangewezen om tussen 2 steigers (O en N) langszij een sloepje te gaan liggen. Dus snel weer los van de meldsteiger en het plekje opgezocht. aanvarend zagen wij een sloep van een meter of 7 liggen met daarin staand een indisch vrouwtje, een nl man liggend over de banken met een plate over zijn benen en verderop in de boot een dikke zoon die in een diepe slaap verzonken lag. Dus heb ik aangestuurd dat wij om en om zouden liggen. Wil op de voorplecht met pikhaak en de nieuwe mooie en zachte landvasten gereed. Bij het aanvaren zei Wil al vroeg goedenmiddag maar de man bleef in een druk gesprek gewikkeld met zijn gsm met de melding dat het druk werd in de haven. Toen ons voorschip naast zijn achterbolder lag zag hij dat het toch menens werd en de kans wel heel groot was dat wij langszij zijn sloepie gingen afmeren.  Natuurlijk waren de steigers N en O goed bezet en zaten alle mensen al te kijken hoe dit allemaal verder zou aflopen. Ik maakte duidelijk dat de havenmeester mij een plek langszij die slope had aangezen. Tegen Wil zei ik dat zij moest vastmaken aan zijn achterbolder. Ik wilde het schip achteruit trekken want anders woeien wij weer weg. De man had plotseling reacties als zou hij wel heel vroeg in de ochtend moeten vertrekken en zou er een BBQ gehouden worden aan zijn BB kant. Hierop vroeg ik of hij eerst een lijntje van ons wilde vastmaken en dat we later wel zouden zien wat de problemen waren. Blijkbaar kwam hij erachter dat er toch actie gevraagd werd van zijn kant want ook zijn vrouw klom over hem heen om het lijntje van Wil aan te pakken. Zij zag wel in dat dat op dat moment nodig was. De aso bleef gewoon liggen en ging iets opzij zodat zijn vrouw het lijntje kon vastmaken. Intussen had ik mijn lijn al op zijn voorschip vast en had ik in het midden ook al vast gemaakt. Hierop liep ik naar hem en vroeg wat er nou allemaal voor problemen waren. Bleek dat hij die plotseling niet meer had. Hij wilde graag 08.00 uur vertrekken, afhankelijk van zijn zoon en hij had een BBQ die hij altijd aan de reling aan BB hing maar hij zag in dat dit geen problemen op zou leveren. Dus alles was ok. Simba opgepakt en met Wil over zijn voorschip naar de kant om Simba uit te laten. De mensen op hun boten vonden het vermoedelijk een komische act en staken de duimen op toen wij langskwamen. Prachtig opgelost zouden ze nog. Volgens Wil en mij was die sope gehuurd want anders had hij wel snel een lijntje aangepakt en nog meer fenders uitgegooid want het was een sloep die zeker meer dan 100.000 euro gekost zou hebben. Simba uitgelaten, naar de wc geweest, boodschappen gedaan door Wil (heerlijke broodjes) en bij de havenmeester betaald. Nadat we gegeten hadden werd de rugzak volgeladen met douchespullen en lieten wij Simba als hoofd beveiliging aan boord achter. Lekker door het stadje gewandeld en ook gezien dat het zuiderzeemuseum wel leuk was om eens heen te gaan. Het regende wel iets maar dat mocht de pret niet drukken. Later op de avond een lekker wijntje gedronken en lekker gaan slapen.

Woensdag 6 augustus. 24 graden, windkracht 4-5bft. Stroom gelegen ————————————

De volgende dag waren wij om 07.30 uur al wakker. Wij zagen het al zitten dat hij ons gewoon los zou gooien en weg zou varen nog voor wij aan dek waren. Maar dat bleek niet zo te zijn dus lekker gegeten en gewassen en gezien de berichten dat het later op de dag weer 5 bft zou worden hebben wij besloten om zelf ook te vertrekken. toen wij met een snorrend motortje om 08.45 uur, het IJsselmeer op waren getuft hebben wij de zeilen gehesen en met halve wind een koers van 120 aangelegd, richting Ketelmeer. Wij moesten zeker 35 km dus hadden de hele dag nodig. Edoch ook deze dag waren de weergoden ons gunstig gestemd en werd het een heel goede 4 bft en soms 5 bft. Als een speer langs de betonning van het fietspad die tot voorbij de Trintelhaven zou lopen.  De laatste fietspadton bereikten wij om 10.25 uur dus flitsend snel. Van daar uit zouden wij de pc weer aanzetten om de GPS zijn werk te laten doen. Maar als een sneltrein wil zeggen dat wij al snel Urk in zicht kregen, de beiden torens van respectievelijk Lelystad en Trintelhaven aan SB kant en de centrale van Flevoland op 030.

DE pc had wat problemen maar ik wilde hem nog niet op het boordvoeding zetten want gisteren hadden we niet opgeladen en wel de hele dag marifoon en fishfinder aangehad. De gele startaccu was leeg  dus ging het scherm telkens uit. Intussen zagen wij de Kelbrug al en hield ik voor de zekerheid nog steeds hoog aan. Later bleek dit een goede tactiek te zijn gewwest omdat de wind weer draaide. Nu had ik echter nog ruimte om af te vallen en nog steeds met halve winds de ketelbrug aan te zeilen. Met de marifon de Ketelbrug aangeroepen die mij vertelde dat ik makkelijk met mijn 10,30m onder de brug door kon. Hij draaide wel telkens open maar dat was voor de hoge masten van de grote zeilschepen. Wij hebben de Zonnebloem laten passeren en zijn achter haar het Ketelmeer opgedraaid. Binnen 2 uur na vertrek uit Enkhuizen! Op het Ketelmeer was het ook ruim en hebben wij het anker uitgegooid omdat wij veel te vroeg ware, honger hadden en het heerlijk weer was. Dus genieten een paar uur voor anker. Daarna de keuze moeten maken welke haven. Dus maar die genomen die op het kaartje stond van de randmeren oftewel Inter harbour. Vanaf de meldsteiger naar het kantoor van de havenmeester gegaan wat een vriendelijke vent was. Ik kreeg een box toegewezen vlak bij de muntjes stroomplek en voor 10 euro extra aan sleutelgeld kreeg ik zelfs een sleutel van de wc’s omdat die om 19.00 uur op slot gingen! Nadat Wil Simba had uitgelaten en ik het schip gereed had gemaakt hebben wij de rugzak gepakt omdat wij eten moesten kopen. Wil had ook zin in een frietje. Dus vol goede moed de paden op en de lanen in. Buiten het hek aangekomen zagen wij echter niets. Volgens de site was er een leuk dorp met een sluis en idyllische dingen. Toch maar een hondeuitlater aangesproken die ons vertelde dat er geen cafetaria of buurtsupper was. Alleen maar een bungalowpark zonder fasciliteiten! Dus weer terug en de crackers geteld. Morgen maar eerst naar de marina Schokkerstrand aan de overkant om daar de kampwinkel te plunderen. Hierna zouden we  een lekker stukje zeilen naar Urk en bijtijds door de Roggebotsluis gaan om daar bij de andere kaartjesjachthaven te overnachten. Wel lekker gedouched, wijn gedronken en lekker gaan slapen.

Donderdag 7 augustus.  ———————- Wil is jarig! ——-bewolkt, regen onweer windkracht 2/3 bft

Aan de stroom gelegen.————————————————–

Wil natuurlijk gefeliciteerd en de boot versiert met een extra vlag op de achterstag. Zij was ontroerd toen zij terugkwam van het washok en de versierde boot zag. Het kon niet meer stuk. Al vroeg naar de havenmeester om het sleutelgeld terug te krijgen en het 3e stempeltje te krijgen voor de kaart.

Hij vertelde dat volgens buienradar over een uur de eerste onweersbui zou komen. Hierbij zouden ook zeer zware windstoten komen. Zijn advies was niet naar Urk maar meteen naar binnen te gaan. Advies opgevolgd. Het schip en bemanning voorbereid voor zwaar tot zeer zwaar weer. Het motortje gestart en even warm laten draaien door tuffend naar buiten te gaan. SB uit en op naar de monding der mindingen oftewel de kruising tussen de IJssel en de randmeren. Van uit de verte zagen wij al een file jachjes vanaf de IJssel komen en de randmeren opdraaien. Wij zouden onze lol opkunnen. Niet allemaal waren het echte jachjesschippers/ Er waren ook vriendelijke tussen en zelfs die rekening hielden met ons door even af te stoppen en niet met een tussenafstand van ong. 3m gingen passeren. Zij keken ook niet achterom want dan zagen ze dat sommigen toch echte asootjes ware, dus vooral niet kijken. Er waren ons al een heleboel gepasseerd want tenslotte hadden we vakantie en deden niet mee aan een wedstrijd. Onze volgende wereldontdekking zou de Roggebotsluis zijn. Vooral goed gkeken naar welke jachthaven we moesten want dit zou de 4e zijn en dus gratis overnachting want wij hadden genoeg stempeltjes. De camping had ik ook al op het internet bekeken in het voorjaar en zag er goed uit. Nu kan ik ook vermelden dat Wil natuurlijk niet wist dat de jongens ook zouden komen. John zou met de trein naar Utrecht gaan en samen met Paul naar de Roggebotsluis komen. Dus af en toe ff sms en of bellen. Maar Wil had gisteren op de oproepgegevens van de gsm al gezien dat Paul gebeld was. Dus beter uitkijken van de Kamp! Na ong. 9 km  kwam de sluis in zicht. Op ongeveer 2 km vanaf de sluis zagen wij al het passagiersschip, een binnenvaartschip en alle jachjes liggen die ons voorbij gesneld waren. Ik met mijn goed functionerende marifoon op 22 de sluis opgeroepen en mij bekend gemaakt als het zeilschip dat aan de noordzijde naderde en vroeg hoe de sluismeester het wilde hebben. Deze antwoordde dat hij aan het opschutten was en al snel openging naar de noordkant. Verder verteld hij dat hij wilde dat wij direct na het passagiersschip zouden invaren ivm de brug. Dus alles lag vol en moesten wij al varend wachten. Al vrij snel gingen de sluisdeuren los en kwamen er een paar schepen uit. De brug ging omhoog, het passagiersschip ging naar binnen en jullie raden het al: Wij snelden alle jachjes voorbij en moesten op bevel van de sluismeester, die inmiddels wederom het eea had herhaald, na het passagiersschip naar binnen. Wat een commentaar van al die jachjesschippers. Prachtig gewoon. Dat was puur genieten. Maar dat werd nog leuker. achter ons konden nog maar 3 jachjes mee want de sluis was niet zo groot! Ongeveer 8 jachjes moesten buiten blijven wachten op de volgende schutting! Bij deze sluis waren stewards dus werden wij netjes geholpen. Wil ingelicht dat zij vooral de landvasten goed vast moest houden ivm het schroefwater van het grote passagiersschip. Keurig deed zij dat. Al vlug was de schutting voorbij en gingen de deuren al weer los. Netjes ging het passagiersschip uit de sluis en wij volgden. Ondertussen hoorde ik via de luidsprekers vertellen dat de wachtende jachjes moesten wachten want de sluis zou leeg (dat ging sneller) terug gaan naar de noordkant om een binnenvaartschip op te alen. Dus de andere snelle jachjes daar moesten nog langer wachten want dat binnenvaartschip kon maar alleen in de sluis. De schutting daarna zouden pas die andere jachjes aan de beurt komen. Wat heet genieten.

Bij de jachthaven die 500 m verder lag aangekomen werden wij op de meldsteiger begroet door een havenmeesteres. Een vriendelijke vrouw die ons het mooiste boxje gaf in de haven die er was. Er was zelfs een zijsteiger, dus zo luxe hadden wij nog nooit gelegen! Snel Simba uitgelaten en toen wij al teruglopend langs een aantal vervallen schepen liepen ontdekte ik een Etap 22, kleur bruin/wit liggen met gestreken mast en allemaal accesoires die wij tekort kwamen. Een schotkompas, ankerrol voorzijde, navigatieverlichting enz. Ik begon al te kwijlen en zij tegen Wil dat ik graag even op die sloopboot wilde rondstruinen. Dus snel naar de scheepswerf gelopen en gevraagd of dat een sloop Etap was die daar lag. Doch men verzekerde mij dat het geen sloopboot was maar dat er een heuse eigenaar was. Twas jammer maar zeker het proberen waard.

Aan boord gekomen ging Wil even naar het lek luisteren en piepte ik ertussen uit. In de regen de jongens gebeld die over 45 minuten zouden arriveren op het adres van de jachthaven.

Nogmaals een routebeschrijving gegeven aan John en gezegd waar wij lagen. Ik zou ze wel in de gaten houden. Terug aan boord werd Wil wakker en gingen we in het tentje zitten. De regen nam toe en ik zette er nog een zeiltje bij. Dit viel bij Wil niet op maar als de jongens erbij kwamen was er niet genoeg droge zitplaatsen. Eeven later zat Wil in de kajuit en zag ik de jongens. Onder het motto: als ze me missen ben ik … deed ik of ik van boord ging. De jongens aan boord gehaald en als eerste de kuip in laten gaan. Je snapt het wel…… Het geluk stroomde over bij Wil. Gezellig zitten beppen en toen zijn Paul en Wil snel naar de kampwinkel gegaan omdat we nog een heleboel boodschappen moesten hebben en de winkel eerder nog niet los was. John en ik hebben even als mannen onder elkaar de actualiteiten doorgenomen zoals zijn ontmoeting met een schone jonkvrouw uit het zuiden. Nog wat vaderlijke tips rondgestrooid en toen waren de anderen alweer terug. Bleek dat de kampwinkel bestond uit vier schapjes met wat schamele artikelen en dat de volgende morgen om 08.30 uur weer vers brood aanwezig was. Dus wij met z’n vieren op weg naar het restaurant aan het begin van de weg. Een tapas – beach – barbeque – riera enz bla,bla nog iets. Een groot blauw bord met een R erin en de opschrift hotel erbij gaf ons het gevoel dat daar best wel een lekker stukje vlees te vinden was. Binnengekomen werden wij vriendelijk begroet en mochten wij zelfs buiten op het terras, onder een grote parasol plaats nemen. Al snel kwam de bediening en hadden wij zoiets als dat het goed moest komen. Op de tafel waren nog resten zichtbaar van de vorige eetpartij, maar misschien was dat zo kort geleden dat zij nog geen tijd hadden gehad deze schoon te maken. Dus iedereen een drankje besteld en ik vroeg of de tafel schoon kon worden gemaakt. Met 2 minuten kwamen de drankjes en werd er een doek op de tafel gelegd. Door de blondin werd nog snibbig gezegd dat dit de doek was waar om gevraagd was. Wij werden met stomheid geslagen. En zij vertrok met grote snelheid. De jongens zaten al te geiten want het bier was helemaal niet koud, dus wij keken elkaar aan en besloten hier te vetrekken want zelf de tafel ontdoen van de etensresten van de vorige eters en een lauw biertje vond ik al een aanfluiting. Snel onze drankjes naar binnen gewerkt en naar de kassa. Hier stond het voltallig personeel verzameld en keken ons verbaasd aan. Ik vertelde dat ik het een aanfluiting was en de reden hiervan. Duizendmaal excuses van een aantal maar niet degenen die het hadden veroorzaakt. Het was duidelijk te zien dat alles werd veroorzaakt door een persoon. Ik had toch maar even 8 euro moeten betalen. Later bleek dat Wil haar jus de orange niet had opgedronken omdat deze vermoedelijk bedorven was. Dit durfde zij mij op dat moment niet te vertellen omdat zij wel wist dat ik mij dan iets anders had opgesteld. Dus dat hoorde ik later pas. In ieder geval hebben zij wel gehoord wat wij ervan vonden. Paul had op de Tomtom al een steakhouse opgezocht vlakbij dus vertrokken wij op de Tomtom naar Kampen waar wij in een cowboyachtige steakhouse lekker hebben gegeten. De jongens hebben ons daarna weer afgezet bij de jachthaven en zijn weer naar huis vertrokken. Wij zijn vroeg onder zeil gegaan omdat we de volgende dag weer een schokkende wereldse ervaring zouden beleven.

Vrijdag 8 augustus. bewolkt, regen en onweer, 2 tot 5 bft ZW tot Zuid. water geladen  Aan de stroom. ——————

Even was het lekker weer maar al snel was het weer regen met onweer en een wind waarbij niet te zeilen was in het begin, qua sterkte maar ook qua richting. Nadat wij een grote onweersbui hadden laten passeren hebben wij de septickey ingeleverd en zijn wij op het motortje vertrokken richting Harderwijk. Lekker tuffend en de hele tijd ingehaald door jachjes natuurlijk. Ik zat de hele tijd met een grote smile achter het roer, maar dit keer kregen wij geen sluis meer. Eigenlijk bleef het redelijk droog en schoten wij goed op. Bij de brug van Elburg op een afstand van 2 km genaderd te zijn belde ik het nummer van die brug uit de almanak en net toen ik de brugmeesteres aan de lijn kreeg, zag ik die brug al omhoog gaan. Ik zei dat ik dat zag en dat het nog te lang zou duren eer ik er was. Zij zou over 10 minuten weer openen. Wij rustig doorgetufd 10 minuten later ging de brug weer open en voeren wij samen met een platbodem uit Elburg door de opening.

46 jaar nadat ik als jochie op die brug stond, met vakantie in Elburg, en kijkend naar de passerende zeiljachten van die rijke lui.

Dus dit was voor allebei een sensatie. Hierna toch geprobeerd te zeilen ondanks dat wij heel hoog aan de wind moesten. Toch lukte het ons en langzaam maar zeker met iedere keer een windvlaag naderden wij Uli. De surfschool zat er nog maar er was niemand te zien op het strand. Op het motortje even de hoek om en hoogte gemaakt. Daarna halve winds naar HMS-thuishaven. Doch toen kwamen de buien en even zaten wij met kracht 6 bft op het Veluwemeer. Wil heeft toen de fok ingerold en hebben wij doorgezeild. Beiden hadden een ervaring als vroeger met onze open wedstrijdzeilboot, de clipper H44, oftewel Dragonfly I! Dit is leven en met af en toe de regen en het buiswater in het gezicht, de surftruitjes en -schoenen aan naderderen wij onze thuishaven. Wij waren een gigantisch mooie ervaring rijker door deze wereldreis. Voor mij was het ook het waarmaken van een droom, zeilend met een kajuitzeiljacht vanaf de randmeren over het marker- en IJsselmeer en terug. Beiden hebben we gezegd dat dit nog niet het einde van de vakantie was. Ook met bewolkt weer kan je het naar je zin hebben als je maar zeilt op het open water! Snel met de auto boodschappen gedaan en allemaal heeeeeeerlijke dingen gekocht. Wat een leven. In de avond mail binnenghaald en de weersberichten bekeken. Morgen weer op ons eigen meer verder vakantie vieren!

Advertenties

Reacties»

No comments yet — be the first.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: